تاریخچه گیاهان داروئی ۱۳۹۶-۵-۳۱ ۱۸:۲۲:۵۶ +۰۰:۰۰
تاریخچه داروهای گیاهی و گیاهان داروئی

در اوایل تاریخ بشر، زمانی که تألیفی وجود نداشت و تجربیات به صورت نقلی انتقال می یافت، جهت مداوای بیماران، بیماران را در مسیر راه های پر رفت و آمد قرار می دادند و از افراد رهگذر در خصوص راه های معالجه آن بیماری به خصوص راهنمایی می خواستند. هر کس به فراخور اطلاعات و تجربیات خود، توصیه ای می کرد. مثلا شخصی می گفت: در شهر ما هم یک نفر به این بیماری مبتلا شده بود و از فلان دارو یا فلان گیاه دارویی ساخته و به آن بیمار دادند و بعد از مصرف این دارو بیماری او رفع گردید. رفته رفته عده ای به این موضوع علاقه پیدا کرده و به جمع آوری اطلاعات و همچنین تحقیق و گسترش آن ها روی آوردند. بدین صورت نخستین مجموعه ها در طب شکل گرفت.
گیاه درمانی یکی از روشهای طب سنتی است. گیاهانی که به وسیله آن ها بیماری های مختلف جسمی و روحی را درمان می کنند، گیاهان درمانی می نامند. یکی از روشهای قدیمی جهان طب گیاهی است. خداوند حکیم درمان همه بیماریها و دردها را در طبیعت قرار داده است.

طبیعت خادم طبیعت است

در عالم نروئیدست گیاهی

که بر برگش ننوشته است دوایی

گیاهان داروئی آن دسته از گیاهانی را شامل می شوند که تمام یا قسمتی از اجزاء آن دارای موادی موثر در درمان بیمارها باشند. مصریان جزء اولین کسانی بودند که تقریبا از همه قسمت های گیاه برای درمان استفاده می نمودند.
در اسناد باقی مانده از بابلی ها به خط میخی، نشان داده شده است که عناصر مورد استفاده آن ها نیز اساسا ریشه گیاهی داشته است. در هند قدیم از گیاهان دارویی یا به عنوان مسهل و قی آور یا به عنوان مسکّن استفاده می نمودند. در چین نیز در کنار طب سوزنی از طب گیاهی (طب سنتی چین) به عنوان یک روش درمانی مؤثر استفاده می کردند.
گیاه و گیاه درمانی در ایران قبل از اسلام هم سابقه ای طولانی داشته است. در طب یونانی از دمنوش استفاده می شد. جالینوس یونانی بنیانگذار طب جالینوسی شد و ماحصل تجربیات ایشان ۱۱ جلد کتاب در طب گیاهی است.
شروع کاربرد و انتشار گیاهان دارویی در شرق و کشورهای شرقی، به ویژه در دوره اسلام، همزمان با ترجمه آثار جالینوس، بقراط، کتاب های دیو سکورید و سو پلینیوس و دیگران مربوط می شود.
آثار این دانشمندان در بیت الحکمه به زبان عربی ترجمه شد. کتاب “الحشایش”، یکی از معتبرترین کتب در این خصوص محسوب می شود.
کتب “الحاوی فی الطب” (کتابی در زمینه درمان شناسی)، “المنصوری (کتاب خلاصه پزشکی) و کتاب “منافع الاغذیه و دفع مضارها” از آثار گرانقدر حکیم محمد بن زکریای رازی می باشد. دانشمند بزرگ و حکیم نامدار بو علی سینا حدود ۸۱۱ داروی گیاهی و معدنی و اثرات آنها رادر کتاب “قانون” شرح داده است.
کشف قاره آمریکا توسط کریستف کلمب (۱۴۹۲) و اختراع ماشین چاپ توسط گوتنبرگ (۱۴۵۰) کمک شایانی به گسترش علم گیاه شناسی نمود. به سبب این دو رویداد بزرگ مجموعه های بسیاری از گیاهان و اطلاعات گیاهی چاپ و در دسترس قرار گرفت.
کتاب “گنجینه گیاهان” یکی از اثرات با ارزش دانشمند سوئیسی پاراسلسوس می باشد. ایشان علاوه بر توجه به گیاهان دارویی، به اثرات درمانی آب های معدنی و گیاهان بومی و محلی نیز پرداخته است.
بالاخره با نگارش کتاب “رساله فارماکولژی” توسط الکساندر چیرش، مطالعه گیاهان داروئی و داروهای گیاهی در علوم دیگر جا گرفت.